Review-oorlog Breaking Bad vs. Game of Thrones & historische baseball statistieken

Er woedt momenteel een hevige strijd op het internet tussen ons, de kijkers van Breaking Bad en Game of Thrones. We zijn volop bezig met ‘review-bombing’, waarbij we expres lage cijfers geven aan de ‘vijand’ om de gemiddelde scores op sites zoals IMDb omlaag te halen. Het nieuwste slachtoffer is de serie A Knight of the Seven Kingdoms, die zich afspeelt in de wereld van Game of Thrones.

Het draait specifiek om de vijfde aflevering van het eerste seizoen, genaamd ‘In the Name of the Mother’. De score van deze aflevering zag een daling van 9,8 naar 9,7. Volgens het X-account @westerosies komt dit doordat we vanuit het Breaking Bad-kamp massaal beoordelingen met één ster hebben uitgedeeld. Als tegenreactie hebben we vanuit de andere hoek wraak genomen op de aflevering ‘Ozymandias’ van Breaking Bad. Pijnlijk, want die aflevering stond bijna dertien jaar lang op een perfecte 10,0 en is nu gezakt naar een 9,9.

Op Reddit leggen we uit, via gebruiker Vivid_Army5800, dat de woede vooral voortkomt uit het feit dat andere series bijna dezelfde iconische scores behalen. In de reviews op IMDb maken we onze puntjes duidelijk: gebruiker JakeM-147 vindt de nieuwe reeks minder goed, terwijl luttalikhith de oude serie verkiest. We zien titels voorbijkomen als “Voor Heisenberg” of “Voor Dunk”. Inhoudelijk gaat de nieuwe aflevering over Ser Duncan the Tall die zich voorbereidt op een gevecht, terwijl ‘Ozymandias’ draait om Walter White’s criminele handeltjes.

Naast dit tv-drama zijn er ook opvallende gegevens naar buiten gekomen over de geschiedenis van het baseball. Schrijver Chris Jaffe heeft de slechtste seizoenen van ‘relievers’ – werpers die invallen – onder de loep genomen. Hij vergeleek de punten die een werper tegen kreeg met een gemiddelde speler. Wat blijkt? De allerslechtste prestaties dateren bijna allemaal van lang geleden. De laatste dertig jaar zien we dit soort cijfers amper nog.

Op de lijst van twijfelachtige eer vinden we Todd, die in 1979 voor de A’s speelde met een ERA van 6.56. Hij gooide 51 keer vier wijd tegenover slechts 26 keer drie slag. Ook Al Smith kende in 1938 een rampjaar bij de Phillies; in juli gooide hij tegen vier slagmensen die allemaal scoorden. Welteroth (1949, Senators) gooide dan weer tachtig keer vier wijd in iets meer dan 84 innings.

Andere namen die passeren zijn Heimach (1933), Connolly (jaren zestig), Benton (1935) en Dave Hamilton (1980), die een ERA van maar liefst 12.79 had. Maar de absolute verliezer volgens dit onderzoek is Connie Grob in 1956. Elke achtste slagman sloeg de bal ver weg tegen hem, goed voor 66 verdiende punten tegen in 36 wedstrijden. Vroeger lieten coaches een werper nu eenmaal langer staan, ook als het vierkant draaide, terwijl we ze tegenwoordig veel sneller wisselen.

Als we kijken naar de slechtste ERA-scores over een heel seizoen voor alle werpers, inclusief de ERA+ (die rekening houdt met stadion en tijdperk), komen we uit bij Jose Lima. Zijn score duikelde tussen 2000 en 2005 van 125 naar 75. Ook legendes als Walter Johnson, Pedro Martinez, Dutch Leonard en Tim Keefe kenden enorme dalingen. Roy Halladay spant de kroon met een ERA van 10.64 in het jaar 2000, het hoogste ooit voor iemand met meer dan vijftig innings. Het toont vooral aan dat teams vroeger heel anders met hun werpers omgingen dan nu.